Kako je negatorka genocida Željka Cvijanović završila u istom košu sa Somalilandom

Velike sile ovih dana baš i ne žude za posjetom Izraelu. To je natjeralo najviše izraelske zvaničnike da stvaraju privid kako su i dalje zaposleni i traženi, pozdravljajući nove strane lidere koji su još uvijek motivisani da kroče na izraelsko tlo, ugošćujući ih uz preuveličanu pompu i ceremonije.

Dobrodošlca predsjedniku Somalilanda (kojeg priznaje tačno jedna država: Izrael), novo "zlatno doba" u odnosima Izraela s Fijijem (populacija: 950.000).

MVP BiHIzraelu upućena protestna nota zbog izostanka državne zastave BiH tokom posjete Cvijanović

Raskošan prijem u Jerusalemu koji je ove sedmice priređen još jednom, naizgled ezotičnom stranom zvaničniku, međutim, pokreće značajna pitanja o tome šta zapravo motiviše ostatke izraelske vanjske politike.

Željka Cvijanović je srpska članica tročlanog Predsjedništva Bosne i Hercegovine. Ona je i bivša predsjednica Republike Srpske, entiteta s većinskim srpskim stanovništvom koji čini jedan dio Bosne i Hercegovine, izvještava izraelski list Haaretz. 

Ali kada su Cvijanović ugostili premijer Benjamin Netanyahu i ministar vanjskih poslova Gideon Sa'ar, velika zastava istaknuta iza njihovog rukovanja i male zastavice na stolu za sastanke bile su zastave Republike Srpske, a ne Bosne i Hercegovine.
Diplomatski gaf? Teško. Bio je to namjeran pokušaj da se bosanskohercegovački entitet podigne na nivo države, što je činjenično netačno, i čin političke provokacije. Krhka bosanska država pod pritiskom je ultranacionalističkih, secesionističkih lidera Republike Srpske koji teže ujedinjenju sa susjednom Srbijom i u tu svrhu se rado prikazuju kao hrišćanske žrtve bošnjačkih muslimana, koje karakterišu kao džihadiste svrstane uz Hamas, ISIS i Iran.

Ovdje je na djelu historijsko skretanje pažnje. Tokom rata, snage bosanskih Srba počinile su masovna ubistva, uključujući masakr u Srebrenici nad 8.000 bošnjačkih muškaraca i dječaka, što su i Međunarodni krivični sud za bivšu Jugoslaviju i Međunarodni sud pravde okarakterisali kao genocid, i što predstavlja najgori zločin nad civilima u Evropi od holokausta.

Istaknuti lideri Republike Srpske negiraju genocid u Srebrenici, dok intenziviraju antibošnjačku demonizaciju koja, posebno za mnoge bosanske muslimane, odjekuje huškanjem iz 1990-ih. Sama Cvijanović je pod sankcijama Velike Britanije zbog "veličanja ratnih zločinaca i negiranja genocida u Srebrenici". 

Čak i za izraelsku vladu koja je opustošila Gazu i prijeti da će sravniti Liban sa zemljom, ipak se čini malo previše očiglednim da tako strastveni iredentisti i negatori genocida nailaze na tako gostoljubivu publiku u Jerusalemu. 

U tvitu koji je Cvijanović ponovo podijelila, Sa'ar je napisao da su "razgovarali o potrebi zaštite hrišćanskih manjina u Bosni i Hercegovini". 
Iza poziva na odbranu hrišćana krije se uobičajeni izraelski i srpski hipernacionalizma, koji je i dobro poznato gorivo za podršku američke desnice Izraelu: ideja da su obje zemlje posljednja linija odbrane judeo-hrišćanskog Zapada od neprijateljske muslimanske invazije, da su žrtve, a ne agresori.

Ta poruka je eksplicitno izrečena u komentaru na sastanak koji je dao Marc Zell, predsjedavajući ogranka Republikanske stranke u Izraelu, dok istovremeno, što je sasvim prikladno, radi i kao registrovani lobista u ime Republike Srpske. Hvaleći se da je odigrao ključnu ulogu u organizaciji sastanka Netanyahu-Cvijanović, Zell naziva pro-Putinovsku Republiku Srpsku "hrišćansko-demokratskim bedemom koji stoji između radikalnog islama i srca Evrope, te jednim od najdosljednijih prijatelja Izraela u svijetu".

Povodom "FlagGate-a", ministar vanjskih poslova Bosne i Hercegovine Elmedin Konaković uložio je zvanični protest zbog "ozbiljnih" protokolarnih nepravilnosti Izraela, navodno ukazujući na "neiskazivanje poštovanja prema suverenitetu, ustavnom poretku i međunarodno priznatim simbolima" države koju on i Cvijanović predstavljaju.

Nije baš vjerovatno da će se Netanyahuova vlada, koja se nalazi u seriji "priznavanja separatista", koja je očarana narativom o "muslimanskoj invaziji", suosjeća s negatorima genocida i rasističkim huškačima, ima nultu toleranciju prema poštovanju ustavnog poretka samog Izraela i čije policijske snage hapse Izraelce koji legalno ističu palestinsku zastavu, izviniti zbog nepoštovanja jedne balkanske države koja joj ne može ponuditi polugu utjecaja u Moskvi, podsticaj za predizbornu kampanju ili oružje za obnavljanje zaliha.