Obnovljena džamija u Ripču, nakon 84 godine ezan ponovo odjekuje sa Velike otoke

Nakon više od osam decenija tišine, ezan se ponovo čuje sa Velike otoke u bihaćkom džematu Ripač. Obnovom Stare džamije, koja je u Drugom svjetskom ratu potpuno uništena, vraćen je jedan od najprepoznatljivijih simbola islamske i kulturno-historijske baštine Bosanske krajine.

Projekt, koji je od prve ideje do završetka trajao nekoliko godina, nije predstavljao samo obnovu sakralnog objekta, već i nastojanje da se sačuva autentično svjedočanstvo višestoljetnog prisustva muslimana na ovom prostoru.

Stara džamija nalazi se na Velikoj otoci, riječnom ostrvu na Uni, u neposrednoj blizini srednjovjekovnog grada Ripča. Ripač se u pisanim izvorima prvi put spominje početkom 15. stoljeća kao utvrđeni grad na Uni, a nakon osmanskog osvajanja razvija se kao značajno naselje u kojem je podignuta i džamija koja će u narednim stoljećima biti središte vjerskog i društvenog života tamošnjih muslimana.

Tačna godina njene izgradnje i ime vakifa nisu sačuvani u dostupnim historijskim izvorima, ali se smatra da potječe iz ranog osmanskog perioda i da je bila jedna od najstarijih džamija na području današnjeg Bihaća.

Njenu višestoljetnu historiju prekinuo je Drugi svjetski rat. Godine 1942. džamija je zapaljena i potpuno srušena, a na njenom mjestu ostali su samo temelji i kameni ostaci koji su više od osam decenija svjedočili o njenom nekadašnjem postojanju. Iako je među džematlijama postojala želja da bude obnovljena, tek su se posljednjih godina stekli uslovi da se ta ideja pretvori u konkretan projekt.

Prekretnica je uslijedila 2020. godine kada je zvanično pokrenuta inicijativa za obnovu. Prije početka građevinskih radova izrađeni su elaborat i stručna studija o izvornom izgledu džamije, prikupljena historijska građa te pribavljena kompletna projektna i građevinska dokumentacija. Cilj nije bio izgraditi novi objekt, nego što vjernije rekonstruirati džamiju kakva je bila prije njenog rušenja.

U narednim godinama uslijedilo je prikupljanje sredstava, u čemu su učestvovali brojni vakifi iz Bosne i Hercegovine i dijaspore, kao i institucije Islamske zajednice. Radovi su izvođeni tako da se očuva autentičnost građevine, od kamenih zidova i munare do arhitektonskih detalja po kojima je ova džamija bila prepoznatljiva.

Predsjednik građevinskog odbora Nijaz Lipovača ranije je isticao da je od samog početka cilj bio da projektna dokumentacija što vjernije odražava izvorni izgled džamije.

- Naš cilj bio je da se, na osnovu raspoloživih činjenica, uradi projektna dokumentacija koja će odražavati vjerni i izvorni izgled stare džamije, a što nam je, hvala Bogu, i uspjelo. Posebnu vrijednost ovoj džamiji daju njena izvornost, položaj uz rijeku Unu i ambijent u kojem se nalazi, kaže Lipovača.

Vrijednost džamija ne određuju, kako je poručio na svečanosti zvaničnog otvaranja obnovljene Stare džamije zamjenik reisul-uleme Enes-ef. Ljevaković, zidovi ni njihova arhitektura, nego ljudi koji ih ispunjavaju vjerom i zajedništvom.

- Allahove džamije ne održava kamen niti ljepota njihove arhitekture. Njih održava iman, njih održava namaz, njih održava džemat i zajednica, rekao je Ljevaković.

Obnova Stare džamije predstavlja odgovor na pokušaj da se rušenjem bogomolje izbriše historija jednog naroda.

- Oni koji su je rušili mislili su da rušenjem zidova mogu ugasiti vjeru i prekinuti vezu čovjeka sa njegovim Gospodarom. Danas je najbolji odgovor na taj zločin ezan koji će se ponovo učiti i sedžda koja će se ponovo činiti na ovom mjestu, poručio je muftija bihaćki hafiz Mehmed-ef. Kudić.

Obnovljena Stara džamija danas ponovo zauzima mjesto koje joj je stoljećima pripadalo, kao vjersko središte džemata Ripač, ali i kao vrijedan spomenik kulturno-historijske baštine Bihaća i Bosanske krajine. Nakon 84 godine od njenog rušenja, završetkom obnove nije vraćen samo jedan arhitektonski dragulj uz obalu Une, već i dio kolektivnog pamćenja ovog kraja.