Vukanović analizirao izborni debakl opozicije u RS, otkrio je ključne uzroke

Nebojša Vukanović, lider Liste za pravdu i red, iznio je oštre kritike na račun opozicionih stranaka u Republici Srpskoj, ocjenjujući da su njihovi loši izborni rezultati posljedica unutrašnjih sukoba, pogrešnih političkih procjena i, kako tvrdi, utjecaja političkih centara moći iz Beograda.

Vukanović, također opozicioni političar iz Republike Srpske, smatra da se problemi u opozicionim redovima ponavljaju godinama, podsjećajući na izborne cikluse 2014, 2018. i 2022. godine. Kao ključne uzroke sadašnjeg stanja izdvaja formiranje Narodnog fronta Jelene Trivić, turbulencije u Srpskoj demokratskoj stranci (SDS) i približavanje pojedinih opozicionih aktera Drašku Stanivukoviću i lideru SNSD-a Miloradu Dodiku.

Prema njegovim tvrdnjama, odluke koje su trebale biti donesene unutar opozicije često su se donosile pod utjecajem ljudi izvan Republike Srpske, što je, kako ocjenjuje, narušilo odnose među strankama i oslabilo njihov izborni rezultat.

Trivić napustila PDP i osnovala Narodni front

Kao jedan od prvih ključnih trenutaka Vukanović izdvaja odlazak Jelene Trivić iz PDP-a i osnivanje Narodnog fronta. Tvrdi da je takav razvoj događaja odgovarao političkim centrima iz Beograda, dok je PDP prepušten Drašku Stanivukoviću nakon povlačenja Branislava Borenovića.

Vukanović navodi da je nakon izbora 2022. godine savjetovao Trivić da preuzme rukovodstvo PDP-a, smatrajući da za to ima podršku unutar stranke i politički legitimitet. Prema njegovom mišljenju, takav potez omogućio bi joj da spriječi daljnje sukobe i eventualno postane kandidatkinja PDP-a za gradonačelnicu Banje Luke 2024. godine.

Umjesto toga, tvrdi Vukanović, Trivić je izabrala drugačiji politički put, oslanjajući se na podršku iz Beograda. U svojoj analizi iznosi i optužbe o finansijskim donacijama i političkim dogovorima, ocjenjujući da je takva strategija na kraju dovela do njenog izbornog neuspjeha.

Vukanović smatra da su birači kaznili napuštanje ranije zastupanih principa i političke poteze koje vidi kao nedosljedne. Istovremeno, iznosi i lične kritike na račun Trivić, optužujući je za aroganciju, neiskrenost i potcjenjivanje drugih opozicionih aktera.

Sukobi u SDS-u dodatno oslabili opoziciju

Drugi veliki udarac opoziciji Vukanović vidi u unutrašnjim sukobima u SDS-u i smjeni Milana Miličevića s čela stranke. Tvrdi da su Darko Babalj i Marinko Božović organizovali stranački puč po nalogu iz Beograda, što je, prema njegovoj ocjeni, dovelo do duboke podjele i dugotrajnih turbulencija unutar SDS-a.

Vukanović povezuje ove događaje s objavom fotografije studenata koju je Miličević podijelio na društvenim mrežama nakon velikog skupa u Beogradu. Smatra da su sukobi koji su uslijedili dodatno destabilizirali stranku i doprinijeli njenom lošem izbornom rezultatu.

Posebno kritikuje približavanje SDS-a Drašku Stanivukoviću, za koje tvrdi da je rezultat političkih instrukcija iz Beograda. Negativno ocjenjuje i način na koji je stranka sastavljala izborne liste, navodeći da su pojedini političari uklonjeni zbog toga što nisu odgovarali interesima stranačkih frakcija.

Kao posljedicu takve politike ističe pad podrške SDS-u. Prema podacima koje iznosi Vukanović, stranka je na izborima za Narodnu skupštinu Republike Srpske osvojila više od 30.000 glasova manje nego 2022. godine, odnosno oko 110.000 glasova manje nego 2014. godine.

Sumnje u dogovore s Dodikom dodatno urušile povjerenje

Vukanović posebno problematizira navodne tajne sastanke predsjednika SDS-a Branka Blanuše s Miloradom Dodikom. Tvrdi da je na tim sastancima razgovarano o novcu za kampanju, čime dovodi u pitanje političku dosljednost stranke koja se predstavlja kao opozicija aktuelnoj vlasti.

Ove navode iznosi kao dodatni razlog zbog kojeg su birači, prema njegovoj procjeni, izgubili povjerenje u opozicione stranke. Smatra da su tajni dogovori, političko kalkulisanje i nedostatak jasnog otklona od Dodika izazvali apatiju među građanima.

Vukanović zaključuje da opozicija u Republici Srpskoj ne može očekivati ozbiljnije rezultate sve dok njeni predstavnici, kako tvrdi, odluke donose pod utjecajem Beograda ili sklapaju dogovore s liderom SNSD-a.

Njegova analiza tako u prvi plan stavlja pitanje političke samostalnosti opozicije, ali i duboke podjele koje su godinama opterećivale njene redove. Prema Vukanovićevom viđenju, bez raščišćavanja unutrašnjih sukoba, jasnijih političkih principa i vraćanja povjerenja birača teško je očekivati ozbiljniji oporavak opozicionog bloka u Republici Srpskoj.