Na današnji dan poginuo je Izet Nanić - heroj koji nikada neće biti zaboravljen

Na današnji dan, 5. augusta 1995. godine, poginuo je brigadni general Armije Republike Bosne i Hercegovine Izet Nanić, legendarni komandant 505. viteške bužimske brigade Petog korpusa Armije RBiH i jedan od najvećih heroja odbrambeno-oslobodilačkog rata.

Njegovo ime i danas se s posebnim poštovanjem izgovara širom Bosne i Hercegovine, naročito u Krajini, gdje je ostao simbol hrabrosti, vojne sposobnosti, odlučnosti i beskompromisne borbe za slobodu.

Izet Nanić rođen je 4. oktobra 1965. godine u Bužimu, kao drugi od sedam sinova Rasime i Ibrahima Nanića. 

Nakon što je osnovnu školu završio u rodnom gradu, školovanje nastavlja u Zagrebu, gdje završava Srednju vojnu školu. Vojnu akademiju upisuje 1984. godine u Beogradu, na smjeru Ratno vazduhoplovstvo i Protivvazdušna odbrana, dio školovanja provodi u Sarajevu, a akademiju završava u Zagrebu 1987. godine.

Kao poručnik tadašnje Jugoslovenske narodne armije službovao je u Kragujevcu. Međutim, nakon što je prepoznao namjere velikosrpske politike i agresiju koja se spremala protiv Bosne i Hercegovine, početkom 1992. godine napušta JNA i vraća se u rodni Bužim.

Od prvih dana rata aktivno učestvuje u organizaciji odbrane. Formira Štab Teritorijalne odbrane Bužim, a 1. augusta 1992. godine postaje njegov komandant. Bio je osnivač 105. bužimske udarne krajiške brigade, kasnije proslavljene 505. viteške motorizovane brigade, koja će pod njegovim vodstvom izrasti u jednu od najelitnijih jedinica Armije Republike Bosne i Hercegovine.

Nanić je brigadu vodio kroz brojne ofanzive i odbrambene operacije, ostvarujući niz vojnih uspjeha koji su ušli u historiju. Posebnu pažnju posvetio je formiranju specijalnih jedinica, među kojima su bili ČSN-BSN "Hamza" i DIV "Gazije", koje su se dokazale kao jedne od najuspješnijih jedinica Petog korpusa.

Dana 5. augusta 1995. godine, kada je Hrvatska vojska pokrenula vojno-redarstvenu operaciju "Oluja", jedinice Petog korpusa Armije RBiH istovremeno su započele akcije oslobađanja okupiranih područja i spajanja s hrvatskim snagama. Bužimska 505. viteška brigada probila je neprijateljske linije na Čorkovaći i krenula prema Dvoru na Uni.

Svega nekoliko sati prije konačne deblokade ovog dijela Krajine, u borbama u rejonu Suhe Međe, odnosno Vijenca, Izet Nanić poginuo je u neprijateljskoj zasjedi, predvodeći svoje borce na prvoj liniji.

Njegova smrt predstavljala je jedan od najtežih gubitaka za Peti korpus i Armiju Republike Bosne i Hercegovine, ali njegova žrtva i vojni uspjesi ostali su trajno upisani u historiju odbrane države.

Za izuzetne ratne zasluge odlikovan je priznanjem "Zlatni ljiljan" 1994. godine, dok mu je posthumno 1998. dodijeljen "Orden heroja oslobodilačkog rata", a unaprijeđen je i u čin brigadnog generala.

U rodnoj Nanića Dolini, nedaleko od Bužima, podignut je spomenik Izetu i njegovom bratu Nevzetu, a uspomena na legendarnog komandanta i njegove "Bužimske vitezove" živi kroz brojne godišnjice, sjećanja saboraca i generacija koje odrastaju učeći o čovjeku koji je život položio za slobodu Bosne i Hercegovine.