Istina jača od granata - na današnji dan prvi put zapaljena zgrada Oslobođenja

Trideset i tri godine dijele nas od jednog od najdramatičnijih napada na slobodu medija u historiji Bosne i Hercegovine. Na današnji dan, 29. maja 1992. godine, zapaljena je zgrada Oslobođenja, prvi, ali ne i posljednji put. 

Sa srpskih položaja u Nedžarićima ispaljivane su granate i zapaljivi meci koji su podmetnuli vatru u zgradu čuvenog sarajevskog dnevnog lista. Zahvaljujući radnicima obezbjeđenja, grafičarima i novinarima, požar je lokaliziran, ali su mnogi vitalni dijelovi zgrade pretrpjeli velika oštećenja. 

Napad na Oslobođenje nije bio slučajan. Granatiranjem zgrade Oslobođenja dokazuje se da su snage agresora za cilj imale da onemoguće i opstruiraju rad svih medija u Bosni i Hercegovini, te na taj način onemoguće svjetsku javnost da zna šta se tačno dešava u Bosni i Hercegovini. Osim granatiranja zgrade Oslobođenja, granatiran je i glavni relej u Sarajevu, s ciljem onemogućavanja rada audio i video medijima. 

Napadi na Oslobođenje nastavljeni su mjesecima, sve dok zgrada nije u potpunosti srušena. Tokom pokušaja da se ugasi jedan od požara, smrtno je stradao Avdija Adžamija, pripadnik Vatrogasnog društva "Alipašin most".

"- Zgrada Oslobođenja je jedna od najčešćih meta neprijateljske paljbe iz svih oružja i oruđa, više puta je gorjela da bi dogorjela i srušila se. Međutim, Oslobođenje nije pokleklo, iz tog plamena se svakog jutra ponovo rađao vaš i naš list, pisale su kolege 1992. godine."

Uprkos granatama i i pepelu, narednog jutra na kioscima se pojavio novi broj.

Tri mjeseca kasnije zgrada Oslobođenja zapaljena je drugi put. Nakon ovog napada dva nebodera ovog zdanja konačno su srušena. Uprkos granatiranju agresora, dnevna novina Oslobođenje dobila je nagradu List godine u svijetu 1992. godine, zahvaljujući požrtvovanosti svojih novinara i svih ostalih uposlenika. 

Također, na današnji dan, 29. maja 1992. godine, zapaljena je i srušena džamija Magribija na Marijin-Dvoru u Sarajevu.

Datum ostaje kao trajna opomena na cijenu slobodne riječi u ratu, ali i svjedočanstvo o hrabrosti onih koji su, i uz dim i ruševine, odbili ušutjeti.