Kriminolog koji je razgovarao sa stotinama ubica, šta ljude navede na ovaj čin?

Šta navodi čovjeka da oduzme nečiji život i kako nastaje profil ubice? Ovim pitanjima bavio se britanski kriminolog David Wilson, koji je tokom svoje karijere razgovarao sa stotinama počinilaca ubistava. Prema njegovim objašnjenjima, na razvoj nasilnog ponašanja mogu utjecati iskustva iz djetinjstva, porodični odnosi, veze s vršnjacima, ali i značajni životni događaji. Wilson smatra da se kod serijskih ubica određeni obrasci ponašanja često razvijaju mnogo prije nego što počine prvo ubistvo.

Govoreći u emisiji LADbibleovog serijala „Explainer for a Stranger“, Wilson je objasnio da pojedine ubice pokreću osjećaj moći i kontrole nad drugim ljudima. Za njih je oduzimanje života krajnji oblik dominacije nad žrtvom. Drugu grupu čine počinioci koji smatraju da imaju određenu misiju, odnosno da svijet treba osloboditi ljudi čije ponašanje smatraju nemoralnim. Kao primjer takvog slučaja naveo je serijskog ubicu Rexa Heuermanna, koji je u junu osuđen na tri doživotne kazne nakon priznanja ubistava osam žena koje su se bavile seksualnim radom.

Treću kategoriju čine takozvane hedonističke ubice, koje osjećaju seksualno uzbuđenje ili zadovoljstvo prilikom oduzimanja tuđeg života. Wilson je izdvojio i počinioce koji prijavljuju da čuju glasove ili imaju vizije, što može ukazivati na postojanje ozbiljnih psihičkih poteškoća. Kriminolog, međutim, naglašava da motivi nisu isti kod svih počinilaca i da se iza takvih zločina mogu nalaziti različiti psihološki i životni faktori.

Wilson se osvrnuo i na dobne i spolne karakteristike počinilaca i žrtava ubistava. Prema njegovim riječima, muškarci u dobi od 16 do 24 godine spadaju u grupu s najvećim rizikom da postanu žrtve ubistva, ali su istovremeno i među onima koji najčešće počine takva krivična djela. Istakao je da muškarci čine približno devet od deset počinilaca ubistava, ali i da su oko sedam od deset žrtava također muškarci.

Zanimljivo je i Wilsonovo upozorenje da se ubistva češće događaju u privatnom prostoru nego na javnim mjestima. Posebno je izdvojio dom kao mjesto na kojem ljudi mogu biti izloženi najvećem riziku, a kuhinju je označio kao prostoriju u kojoj postoji najveća vjerovatnoća da će se dogoditi ubistvo. Prema njegovom objašnjenju, različiti počinioci koriste različite dijelove doma, što pokazuje koliko okolnosti mjesta zločina mogu biti važne u razumijevanju kriminalnog ponašanja.