Ovo je najgori horor film, barem kako kaže majstor žanra Stephen King

Stephen King važi za jednog od najuspješnijih i najutjecajnijih autora horor književnosti, a njegovo iskustvo s filmskim adaptacijama vlastitih djela daje dodatnu težinu njegovim stavovima o žanru. Više od četrdeset njegovih romana i kratkih priča pretočeno je u filmove i televizijske projekte, dok je za neke od njih napisao i scenarije. Među najpoznatijim ekranizacijama njegovih djela nalaze se Carrie, Misery i The Mist.

Zbog toga ne iznenađuje da ljubitelji horora obraćaju pažnju kada King govori o filmovima koje cijeni ili ne podnosi. Kada je trebalo izdvojiti naslov koji smatra najgorim horor filmom svih vremena, njegov izbor pao je na Blood Feast iz 1963. godine.

Film je režirao Herschell Gordon Lewis, autor koji je tokom karijere stekao nadimak „Godfather of Gore“. Iako se nije bavio isključivo hororima, Lewis je ostavio značajan trag u eksploatacijskom filmu, podžanru poznatom po sadržajima koji nastoje šokirati publiku, provocirati ili igrati na negativne stereotipe. Njegova filmografija obuhvata i ostvarenja koja pripadaju kategorijama filmova o maloljetničkoj delinkvenciji, kao i takozvanih „nudie cuties“ naslova. Među njima su Goldilocks and the Three Bares iz 1963. godine i Blast Off Girls iz 1967.

Upravo je Blood Feast jedno od djela zbog kojih se Lewis često smatra pionirom horora usmjerenog na eksplicitne prizore nasilja. Film se danas često navodi među prvim predstavnicima „splatter“ podžanra, čiji je glavni fokus prikaz krvi i brutalnih scena.

Radnja prati niz svirepih ubistava u Miamiju. Svaka žrtva ostaje bez određenog dijela tijela, a zadatak pronalaska počinioca pada na detektiva Petea Thorntona. Ubica je Fuad Ramses, čovjek koji radi kao ketering službenik, ali istovremeno slijedi drevni asirski i babilonski kult božice Ishtar. Njegov plan je pripremiti posebnu gozbu za nesvjesne goste koristeći jelo napravljeno od ljudskih ostataka, vjerujući da će na taj način omogućiti ponovno rođenje Ishtar.

Film su predvodili William Kerwin u ulozi detektiva Thorntona i Mal Arnold kao Fuad Ramses, dok se u ulozi Suzette Fremont, Thorntonove djevojke, pojavljuje Playboyeva Playmate zvijezda Connie Mason. Prema ocjenama koje prate film kroz decenije, najveći utisak ostavljaju upravo krvavi prizori i nekoliko dugih krupnih kadrova tokom Ramsesovih napada, dok ostatak ostvarenja nije ostao posebno upamćen.

Uprkos vrlo lošim reakcijama kritike, Blood Feast je ostvario veliki komercijalni uspjeh. Film je zaradio oko četiri miliona dolara, iako je snimljen s budžetom od svega 24.500 dolara. Lewis je 2002. godine snimio nastavak Blood Feast 2: All U Can Eat, a 2018. godine stigao je i remake. 

King nikada nije detaljno objasnio razloge svoje odbojnosti prema filmu. Svoj stav sažeo je u kratkoj objavi na društvenoj mreži X, tada poznatoj kao Twitter.

„Koji je najgori horor film koji ste ikada gledali? Za mene je to Blood Feast“, napisao je King.

Ni publika nije bila naročito blaga prema filmu, koji na Rotten Tomatoesu ima ocjenu od 38 posto. Iako nije naklonjen Blood Feastu, King je tokom godina otvoreno govorio o ekranizacijama vlastitih djela. Tako je isticao da veoma cijeni Stand By Me, dok mu se filmska verzija romana The Shining ne dopada.